Pulsujący spokój - 29.10.2003

- Brak ideału. Nie brak pamiątek.

Jak codzień ciemność weselsza
Choć znów na chwile zanikła
I poranek szarość wypuścił.
Wieczorem się wszystko wyrówna.

Przerwa streszczenia wymaga.
Nie tylko ścieżką okręgu nowo
Przepisanego, bo koniec tak samo
Początkiem siebie nazwać zapragnie.

Również spokojnie otwarte drzwi
Do wrażeń najdalej schowanych.
Rozruszane i zamknięte z tym samym
Spokojem. Po miesiące póki sprawne.

Ciepło i parność lata w tym roku
Przez skórę przenikają z opóźnieniem.
Wydaje się, że dawno już minęły
Tylko czemu? Póki zewnątrz zmarznięte.