Trzy dni - 04.09.2006

Dzień pierwszy.
Jeszcze wiara nie odnajduje tu wciąż miejsca swego.
Błąka się tylko na granicy rzeczywistości a fikcji
Nie pożyczając jeszcze ubrań od wieczora, jest nago.
Szuka tajemnego przejścia ponad bytu filmowej akcji.

Dzień drugi.
Zawionione zdarzenie pokazało niepowtarzalną twarz,
Bo obudził się teraz czasu opiekun o dzień później.
Otrzepał z siebie napadały przetrwałych błędów kurz,
Krzyknął, że wciąż reagować uczy się coraz szybciej.

Dzień trzeci.
Obraz malowany jest na miniony, to nie skutek losu.
Tkwi na sznurku pociąganym przez emocje zwiększone,
Są dla nauki, wytrwania i pojęcia przyszłego czasu.
Identyczne, lecz ukrycie w lata wstecz spoglądane.

Lecz dzień przed.
Biegnące o przyszłości przecudowne znaki zapytania,
Przeradzają się w myśli tornada na poznaniu szlaku,
Na którym dosiadają egyzstencjalnego białego konia.
Niechcący wypatrzonego zza drzew wilgotnego wzroku.